Zoals de titel ‘botsauto-viering’ doet vermoeden, betrof het een viering in de botsauto-kermisattractie, een interkerkelijke viering (RK en PKN). Maar waarom zou je zoiets doen? Broeder Roland legt uit: “De heilige Franciscus sprak mensen aan op de plekken waar ze samenkwamen en leefden. God is er immers voor alle mensen en het voelde daarom voor mij niet goed als zijn woorden van liefde en bemoediging alleen achter kerkmuren zouden klinken.”

Zo groeide een eerste idee voor een kerkdienst op een ludieke plek, “maar alleen durfde ik dat niet”, vertelt broeder Roland. “Totdat ik een collega dominee kreeg, Jan-Willem Drost, met wie ik voor de oliebollenkraam bij de botsauto’s afsprak. Voor de familie die eigenaar van de kraam en van de botsauto’s was, was onze vraag niet vreemd, al was het voor hen de eerste keer dat de protestanten met de katholieken meededen. De eerste keer, vorig jaar, lag de organisatie vooral bij de dominee en mij, omdat niet iedereen het zo’n passende plek vond voor een kerkdienst.”

Het bleek een succes. Vorig jaar kwamen er rond de 150 mensen (100 meer dan de voorzichtige schatting), en dit jaar waren er ruim 200. “We merken dat het een feestje is voor een groot aantal vaste kerkgangers, maar ook dat het bijzondere en de ‘kick’ van het spektakel  zeer gewaardeerd wordt,” vertelt broeder Roland. “Juist dat laatste maakte wel dat het steeds meer creativiteit en energie gaat kosten, en dat gaat ten koste gaat van de inhoud en de boodschap en al het andere goede wat wij buiten zo’n dienst mogen doen. We zouden deze ‘botsautodienst’ maar twee keer organiseren, want daarna is het verrassende eraf en bereik je minder de mensen buiten de eigen kring.”

Toch komt er volgend jaar nog een derde keer, dan echt voor het laatst. Broeder Roland blikt tevreden terug: “We zijn God dankbaar voor al die mensen, met wie wij die goede vibes mochten ervaren en uitstralen, zomaar vanuit het hart van de kermis.”