“We moeten met onze voeten in de hemel en onze handen op aarde leven”
Franciscus 800 jaar springlevend
Franciscus is 800 jaar geleden gestorven, zo gedenken we in 2026. We gedenken echter vooral dat Franciscus al 800 jaar springlevend is en nog altijd mensen inspireert tot het volgen van het Evangelie. We laten dit jaar enkelen van hen aan het woord. In deze aflevering: br. Hans-Peter Bartels.
Wat is je vroegste herinnering aan Franciscus en wat deed dat met je?
“Franciscus leerde ik pas kennen na zijn broeders. Dat wil zeggen… van Franciscus van Assisi had ik wel eens gehoord. Ik wist niet meer dan dat dat ‘die heilige van dierendag’ was. Pas nadat ik de minderbroeders in Halberstadt had leren kennen en broeder Roland Putman pastoor werd in mijn thuisparochie (Sint Eloy, Beverwijk) én hij me had uitgenodigd voor een jongerenweekend in Amsterdam, ben ik me in Franciscus gaan verdiepen. Ik ben bewust begonnen bij zijn Geschriften. Ik vond namelijk dat ik moest beginnen bij wat de man zelf geschreven had en niet bij wat anderen over hem schreven. Zijn Geschriften overdonderden me in de meest positieve zin van het woord. Wauw. Wat sloten zijn ideeën aan bij mijn ideeën. De eenvoud, de openheid, het iedereen als zuster en broeder zien en dat vanuit de rooms-katholieke traditie. Dat kon dus!”
Welk verhaal over Franciscus en/of welke tekst uit de Geschriften van Franciscus spreekt je het meeste aan?
“Oei, wat een moeilijke vraag. Dat zijn er zoveel. Allereerst springen mij de ontmoetingen met de melaatse, de Gekruisigde van San Damiano, Clara, de paus en de sultan te binnen en het verhaal van de hongerige broeder (waarna Franciscus en álle broeders gaan eten, om hem niet beschaamd te doen staan). Maar, er is een – minder bekend – verhaal dat mij heel dierbaar is.




Krijn Pansters

Pixabay