Broeder Hans van Bemmel

minderbroeder franciscaan

* Rotterdam, 10 september 1949                                                                        † Nijmegen, 30 september 2026

Wij melden met droefheid het overlijden van broeder Hans van Bemmel.

Jeugd
Hans van Bemmel werd op 10 september 1949 geboren in Rotterdam, ‘op Zuid’. In zijn jeugd was hij actief betrokken bij de Michael en Clemenskerk van de kapucijnen in Charlois. Daar heeft hij de franciscaanse spirit al opgedaan. Op zondagmiddagen was hij altijd te vinden in voetbaltempel ‘De Kuip’, wanneer zijn cluppie Feyenoord thuis speelde.
Op twaalfjarige leeftijd ging hij naar een kleinseminarie van de franciscanen in Katwijk, want hij wilde priester worden. Na het eerste jaar stopte hij daar echter mee.

Bedrijfsleven
Hij heeft uiteindelijk gekozen voor een beroepsopleiding en kwam te werken bij de HEMA, op de banketbakkerij-afdeling. Na de nodige cursussen kreeg hij andere functies, onder meer in het management. Na 25 jaar wilde hij niet langer verder in de wereld van het produceren, economisch gewin en carrière maken.

Heroriëntatie
Hij hoorde over de mogelijkheid van ‘een jaar korte-termijn-franciscaan’. Hij heeft die mogelijkheid aangegrepen en een eerder verlangen om franciscaan te worden herleefde. Hij leefde een jaar mee in de communiteit De Vrank in Heerlen en was betrokken bij een opvang van verslaafden in die stad. Zij gingen hem ter harte, juist ook omdat zij vaak louter met uitsluiting geconfronteerd werden. De betrokkenheid bij mensen die in de marge terecht zijn gekomen zou hem niet meer loslaten. Hij werd daartoe geïnspireerd door Franciscus van Assisi, die in zijn tijd geraakt werd door de ontmoeting en omgang met melaatsen: ‘Wat ik eerst bitter vond, veranderde voor mij in zoetheid, naar ziel en lichaam.’
In september 1997 is Hans ingetreden bij de franciscanen. Het tweede jaar van de vorming bracht hij door in een communiteit in Brussel, waar hij betrokken was bij een opvanghuis voor slachtoffers van mensenhandel.

Delft
In augustus 1999 komt hij naar de communiteit van de Raamstraat in Delft en doet vandaar uit de diakenopleiding in Dijnselburg. In september 2001 verbindt hij zich definitief aan de orde van de minderbroeders. Eind november 2002 wordt hij tot permanent diaken gewijd en vanaf december krijgt hij een benoeming in het team van pastores in vier parochies van de stad Delft. Als stadsdiaken oriënteert hij zich eerst goed op wat er leeft en gaande is in de stad. Hij legt gemakkelijk contacten met mensen uit andere kerken, maatschappelijke organisaties, winkeliers, bedrijven en politiek. En hij weet ze te betrekken bij en voor de inzet voor armen en kwetsbaren in de stad: mensen met een minimuminkomen, dak- en thuislozen, verslaafden.
Regelmatig zijn er vieringen voor dak- en thuislozen in de centrumkerk, met aansluitend gelegenheid voor ontmoeting. Hij weet tieners uit de parochies die het vormsel gedaan hebben, daarbij te betrekken om eten en drinken rond te brengen. En dat leidt tot het ontstaan van een M25-groep (M25 staat voor Mattheüs 25, het verhaal waarin Jezus zegt: ‘Wat gij de minste der mijnen hebt gedaan, hebt ge aan Mij gedaan.’). Jongeren die regelmatig samenkomen en zich praktisch inzetten voor mensen.
Samen met anderen richt hij een voedselbank op en enkele jaren later ook een Non-Food Bank. Ten slotte ook een Vakantiebank voor gezinnen met een lage beurs. Een inloop voor ouderen en anderen die nood hebben aan het ontmoeten van anderen ziet ook het daglicht.
Regelmatig gaat Hans voor in vieringen waarin hij de verbinding bewaart tussen bidden en werken, woord en daad, vieren en handelen.
Meerdere projecten krijgen erkenning. Bij zijn vertrek uit Delft in 2010 wordt Hans voor de inzet voor dit alles gewaardeerd. Hij krijgt de Erepenning van de stad.

Megen en Veghel
In deze periode wordt Hans vanuit de broederschap gevraagd om de communiteit in Megen te versterken en daar zijn taak als roepingenbroeder vorm te geven. Graag wil Hans ook een taak vervullen buiten de eigen communiteit en er dient zich een goede mogelijkheid aan om als diaken werkzaam te zijn in de parochiële eenheid van Veghel, met een aantal kerkdorpen rondom. Vanuit de Randstad naar het landelijk Veghel en omstreken is een hele overgang, maar Hans weet het ook hier te rooien. Hij ondersteunt lokale raden van kerkdorpen en ook de samenwerking daartussen. Hij raakt er goed thuis.

Ik was hongerig en jij gaf Mij te eten.
Toen Ik dorst had, bood je Mij je beker aan.

Toen Ik koud was, gaf je Mij je eigen kleren.
Ik was een vreemdeling, jij liet Mij binnengaan.

En wat je ooit gedaan hebt voor de minste van Mijn broeders,
zegt Jezus: dat heb jij voor Mij gedaan

Broeder Hans van Bemmel ofm

De laatste tien jaar
Door verschillende oorzaken verloopt het leven van Hans vanaf 2016 vluchtig en rommelig.
Nog werkend in Veghel wordt Hans in 2016 betrokken bij plannen voor een bredere franciscaanse presentie – minderbroeders, clarissen en leden van de franciscaanse seculieren – in een Stadsklooster in ’s-Hertogenbosch, een klooster dat de kapucijnen gaan verlaten. In 2017 zal Hans Veghel verlaten en effectief in ’s-Hertogenbosch gaan wonen als kwartiermaker en kartrekker. Hij gaat zich weer oriënteren in de stad en knoopt allerlei contacten aan, heel bijzonder met het Straatpastoraat, dat op dat moment een locatie heeft aan de rand van de stad en graag meer naar het centrum een ontmoetingsplek heeft. Bij Hans vinden ze een gewillig oor en hart.
Na de eerste opbouwjaren vinden er enkele veranderingen plaats in de samenstelling van de gemeenschap en pionier Hans vindt het een goed moment om het stokje over te dragen.
Hij is vervolgens anderhalf jaar gardiaan van de communiteit in Nijmegen, die onvoorzien wordt gesloten omdat meerdere bewoners en kandidaat- bewoners door corona geveld zijn. Er zijn niet voldoende bewoners meer.
Via een korte periode in het pastoraat in Vinkel en daarna een periode in een pastorie in Veghel, verhuist Hans in juli 2025 naar de communiteit van Rivo Torto in Wijchen/Alverna. Als redelijk vitale oudere is hij daar zeer welkom in de communiteit. Hij hoopte van daaruit nog pastorale ondersteuning te kunnen geven in de omgeving. Dat is er om gezondheidsredenen niet meer van gekomen. Dat viel Hans zwaar, omdat hij daarin altijd zijn levensvreugde had gevonden.
Medisch onderzoek wees onlangs uit dat hij kanker had in een zeer vergevorderd stadium. En zo kwam er een vrij abrupt einde aan zijn leven.

Binnen de broederschap heeft Hans in de loop der jaren meerdere taken vervuld. Zo was hij
bijna 20 jaar, langere tijd als verantwoordelijke, betrokken bij het roepingenwerk en de begeleiding van postulanten, tevens actief voor Gerechtigheid, Vrede en Eerbied voor de Schepping. Daarnaast was hij een aantal jaren bisschoppelijk gedelegeerde voor de religieuzen in het bisdom
’s-Hertogenbosch.

Hans was een harde werker, trouw in het gebed en de broederschap zeer toegedaan. Hij heeft daarin teleurstellingen ervaren, maar ook veel goeds beleefd. Hij had behoefte aan erkenning. Hij probeerde er steeds iets van te maken. Nu hoeft dat niet meer. Moge hij nu rust en vrede vinden in de liefde en barmhartigheid van zijn Schepper en Heer.

Zodra we meer weten over de uitvaart van broeder Hans zullen we deze informatie op deze pagina weergeven.

Ter nagedachtenis …

Broeders overleden in …