Veelgestelde vragen over mijn… voeten
Er is een vraag die mij heel vaak gesteld wordt: “Heb je geen koude voeten?” Het antwoord is simpel: nee. Op 24 mei 2026 is het behalve Pinksteren ook ‘bevrijd je voeten-dag’. Graag grijp ik deze dag aan om te vertellen waarom ik zo graag op blote voeten in sandalen loop.
Natuurlijk, allereerst past het in het plaatje. Google eens op plaatjes van franciscanen en onder onze kenmerkende bruine pij steken twee voeten in sandalen uit. Eeuwenlang hebben de broeders er zo bij gelopen. Voor mij past het in het idee van de eenvoud. Ik loop het hele jaar door op dezelfde soort schoenen. Ergens achter in de kast heb ik misschien nog een paar dichte schoenen staan, maar die heb ik misschien een keer in de drie jaar aan, als het echt niet anders kan. Meer schoenen heb ik niet nodig. En genoeg is genoeg.
Er worden mij nog wel eens sokken toegestopt. Blijkbaar is men bang dat ik, dat we, ze niet kunnen betalen. Dat is lief bedoeld, dat begrijp ik. Maar het hoeft niet. Ik heb wel sokken. En ja, als het echt koud wordt, trek ik ze aan.
Die sandalen geven me ook een gevoel van vrijheid. Mijn voeten kunnen de hele dag bewegen. En dat is de truc. Door mijn voeten te bewegen blijft de doorbloeding goed en blijven ze warm. Die zeldzame gevallen dat ik op dichte schoenen loop resulteren altijd in twee ijsklompjes, omdat mijn voeten niet voldoende kunnen bewegen.
“Ik heb wel sokken. En ja, als het echt koud wordt, trek ik ze aan.”
Voor de duidelijkheid… ik bedoel deze column niet als pleidooi om allemaal het jaar rond op sandalen te gaan lopen. Allereerst moet je doen wat bij je past en… ik weet dondersgoed dat het voor mijn voeten niet goed is. Dat is ook de reden dat mijn dichte schoenen, met steunzolen, ook niet meer lekker zitten. Ik noem ze daarom ook altijd gekscherend mijn martelwerktuigen. Het is altijd een heerlijk gevoel ze weer uit te mogen trekken!
Spiritueel gezien is het dragen van sandalen trouwens al een inperking op wat Franciscus wilde. Hij liet zich inspireren door Jezus’ uitzendingsrede: Neemt geen beurs mee, geen reiszak, geen schoeisel, aldus de evangelist Lucas. Of bij Mattheus: Verschaft u ook geen reiszak voor onderweg, geen tweede onderkleed, geen schoeisel of stok. Geen schoeisel betekent dus eigenlijk gewoon echt op blote voeten zónder sandalen. Gelukkig hebben we de evangelist Marcus nog wel aan onze zijde, die Jezus citeert: “Wel moogt ge sandalen dragen, maar trekt geen dubbele kleding aan.”
Franciscus zelf rept er, in de eerste versie van zijn Regel met geen woord over. In de versie van de Regel die hij aan de paus heeft voorgelegd en die door hem uiteindelijk is goedgekeurd, heeft hij er wel een zin over opgenomen… daaraan zie je dat het toen ook al een reden voor discussie onder de broeders was.
