Daarom is zo’n dag waar we bewust stilstaan bij het thema ‘eerlijkheid’ zo van belang. Het hoort bij de gelofte van de kuisheid. Zoals Franciscus die invult, zou je het ook de ‘gelofte van de eerlijkheid’ kunnen noemen. Natuurlijk, de gelofte van de kuisheid gaat er ook over dat je belooft geen exclusieve relatie met iemand aan te gaan. Maar het behelst meer dan dat; immers óók gehuwden worden opgeroepen kuis te leven. Net als van de andere twee geloften zegt Franciscus dat de broeders “in” de kuisheid moeten wonen. De geloftes zijn drie dimensies die samen een ruimte vormen, waarin de broeders zich vrij kunnen bewegen. Geloftes gaan dus niet zo zeer over wat niet mag, maar vooral om wat je wel moet doen. De gelofte van de kuisheid vraagt ons allemaal – dus ook iedereen buiten een klooster, gehuwd of ongehuwd, met kinderen of zonder kinderen – te leven zonder masker, zonder opsmuk: gewoon te zijn wie je bent, zonder bijbedoelingen. Eerlijk dus.

Voor de duidelijkheid: dat is iets anders dan dat je altijd alles maar moet zeggen. Er zijn zaken waar over je beter kunt zwijgen. Botte eerlijkheid kan namelijk behoorlijk kwetsen en dáártoe is deze gelofte natuurlijk geen uitnodiging. Een van de eerste broeders, broeder Egidius, zei ooit: “De mens moest een hals als een kraanvogel hebben. Dan moest het woord enige bochten passeren vóór het de mond kon verlaten.” Net iets meer nadenktijd…