Ik, de gevangene in de Heer, vraag u met aandrang: leidt een leven dat beantwoordt aan de roeping die gij van God ontvangen hebt, in alle deemoed en zachtheid, in lankmoedigheid, liefdevol elkaar verdragend. Beijvert u de eenheid des Geestes te behouden door de band van de vrede: één lichaam en één Geest, zoals gij ook geroepen zijt tot één en dezelfde hoop waarvoor Gods roeping borg staat. Één Heer, één geloof, één doop. Één God en Vader van allen, die is boven allen en met allen en in allen.

De brief van Paulus aan de Efeziërs (hoofdstuk 4 verzen 1-6)

De Week van gebed voor eenheid van christenen is in Nederland voortgekomen uit het samengaan van twee internationale, protestantse initiatieven: de ‘Week of Prayer’ van de Evangelische Alliantie uit 1847 en de ‘Week of Prayer for Christian Unity’ van de Wereldraad van Kerken uit 1908. De Week keert jaarlijks terug en naar schatting participeren de laatste jaren zo’n 200.000 Nederlandsers aan haar activiteiten.

Dit jaar werd de week, met een oecumenische viering en doordeweekse gebedsbijeenkomsten, voorbereid door Christenen uit Armenië. De Armeens Apostolische kerk is één van de oudste en meest vervolgde kerken ter wereld. Ze legt in haar geloofsleer een nadruk op het licht van God en bid elke week oor alle christenen en voor de eenheid van de kerk.

Coen Wessel, algemeen secretaris van de Raad van Kerken ziet het zo: ‘Eenheid is geen mooi idee voor later, maar een opdracht van God aan ons allemaal en de kern van onze identiteit als christenen. Jezus heeft ons geroepen om in eenheid te leven, ondanks onze verschillen. Echte eenheid lukt ons niet op eigen kracht. Maar als we samen bij het licht van Christus komen, gebeurt er iets moois: we herkennen elkaar als broeders en zusters, allemaal verlangend naar vrede en verlossing.’

Voor het eerst vangt de Week aan met een landelijke startdienst op zaterdag 17 januari in de Sint Rafaëlkerk in Utrecht die is uitgewerkt door de Armeens Apostolische Kerk in Amsterdam en de Armeens Evangelische kerk Huis van God in Doorn. Hierdoor klinkt de armeens christelijke traditie erin in vleelkleurigheid door en getuigd zo van zowel het verlangen naar en de mogelijkheid tot eenheid tussen christenen.

Franciscus van assisi die voor zijn tijd opvallend vriendelijk over moslims dacht zou de intentie van een dergelijk initiatief waarschijnlijk hartelijk aangemoedigd hebben. In zijn geschriften legt hij twee keer Jezus het belang van eenheid in de mond. In zijn voorlopige regel klinkt het: “Niet alleen voor hen bid Ik, maar ook voor degenen die door hun woord in Mij zullen geloven: moge hun eenheid volmaakt zijn en de wereld erkennen dat Gij Mij hebt gezonden en hen hebt liefgehad” en in zijn ‘brief aan alle gelovigen’: ” Ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor wie door hun woord in Mij zullen geloven, opdat zij geheiligd mogen worden tot eenheid“. In het voetspoor van Franciscus mogen we dan ook verlangen dat alle volgelingen van Jezus ooit geheiligd mogen zijn tot volmaakte eenheid.