Terugblik en afscheid

In dit bericht wil ik graag even met u terugkijken op de afgelopen jaren. Jaren waarin de devotie tot ’t Heilig Bruurke van Megen onveranderd groot is gebleven en zelfs het zaligverklaringsproces weer opnieuw is opgestart. Niet om broeder Everardus op een voetstuk te plaatsen, maar juist als erkenning van zijn verbondenheid met ons en om hem weer dichtbij andere mensen te brengen.

Op deze plaats wil ik graag mijn dank uitspreken aan al die mensen die ons hebben ondersteund om de devotie levend te houden, waaronder vele Megenaren, mensen in het bestuur en de mensen in de historische commissie en de kerkelijke rechtbank die zich geweldig hebben ingezet om opnieuw een dossier aan te maken voor de commissie van de zaligverklaring in Rome.

Voor mezelf is dit mijn laatste bericht voor het Everardus Witte Fonds. Er is een beroep op me gedaan om naar Ierland te verhuizen om ons internationale noviciaat aan te vullen. Hoewel ik liever in Megen zou zijn gebleven, heeft het voorbeeld van broeder Everardus me geholpen om op de vraag in te gaan. Kaarsjes opsteken kan dan niet meer, maar gelukkig kent het gebed geen afstand.

Dadelijk mogen we weer Pasen vieren. Het feest van Christus die Zijn leven geeft voor ons en God die Hem het eeuwig leven geeft. Een belofte voor ons! ’t Bruurke getuigde met zijn wijze van leven van de menslievendheid en nabijheid van God. Moge God u zegenen.

Alvast een zalig Pasen!

Br. Wim Pot ofm