De broeders schreven de brief naar aanleiding van de ‘verjaardag’ van de beladen datum 24 februari, de dag waarop de oorlog begon. De brief begint met een dankwoord aan allen die niet onverschillig zijn gebleven, maar hulp hebben verleend sinds de invasie van Rusland. ‘Nederig erkennen we dat zonder jullie steun en actieve liefdadigheid onze aanwezigheid hier niet mogelijk zou zijn. Het is voor ons een enorme genade om onderdeel uit te maken van een spirituele familie als de onze, waardoor we voelen dat we levende ledematen van één lichaam zijn,’ aldus Horodechnyy en Sviderskyy.

Rechtvaardige vrede en bekering
Vervolgens roepen zij op tot gebed voor een ‘rechtvaardige vrede’ in Oekraïne en bekering van Rusland: ‘We haten de Russen niet, maar we vragen dat zij bekeerd worden zoals Zaccheus na zijn ontmoeting met de Heer: een bekering die leidt tot het besef van het gedane kwaad en een overvloedig herstel aan degenen die gekrenkt zijn.’ Tevens roepen zij op tot gebed voor de arme mensen die lijden: degenen die hun geliefden of hun huis zijn verloren, of blijvend letsel hebben opgelopen. Horodechnyy en Sviderskyy benadrukken dat de oorlog bovenal een spirituele oorlog is. Daarom voelen zij als minderbroeders de plicht om het goede en het geloof in Christus, die Liefde is, te verkondigen en ervan te getuigen.

Ze sluiten de brief af met de mededeling dat zij elke dag bidden dat hun weldoeners en vrienden beloond worden door de Heer; en de wens dat het spoedig vrede mag zijn.